Klassieke homeopathie

Homeopathie is een zeer oude natuurlijke geneesmethode. Het principe stamt al uit de tijd van Hippocrates, maar de Duitse arts Samuel Hahnemann (1755-1843) heeft de homeopathie ontwikkeld tot de geneesmethode die het nu is.

Ieder organisme en dus ook de mens, heeft een natuurlijk herstelvermogen, de levenskracht, die bij een verstoring de balans in lichaam en geest weer herstelt. Soms lukt het de levenskracht echter niet om op eigen vermogen de balans te herstellen en ontstaan er blijvende klachten.

Een homeopathisch middel prikkelt het zelfherstellend vermogen zodanig dat het weer in staat is om zelf de verstoring in lichaam en/of geest op te ruimen. Op die manier worden er geen symptomen onderdrukt, maar wordt de oorzaak van de klachten aangepakt en langdurige genezing bevorderd.

Bij homeopathie geldt de wet van de gelijksoortigheid: een stof die in staat is bij een gezond persoon bepaalde verschijnselen op te roepen, is ook in staat om, na een proces van potentiëren (verdunnen en schudden) dergelijke verschijnselen te genezen. Dus het gelijke wordt genezen met het gelijkende, similia similibus curentur.

Ieder mens is een uniek wezen en dus wordt ook een verstoring in de balans door ieder mens anders ervaren. Bij klassieke homeopathie ga je op zoek naar een middel, dat niet alleen past bij de verstoring of ziekte, maar ook bij de persoon als geheel. Alleen een middel wat het meest ‘gelijkt' op de verstoring geeft de juiste stimulans om weer beter te worden.