Autonoom als een eekhoorn

Squirrel_posingZoals je kunt lezen ben ik erg met mijn Zelf bezig. Dat krijg je als je in een burn-out zit. Dat moet ook wel, anders heb je er helemaal niets aan. Een burn-out is er namelijk voor om helemaal terug te gaan naar je basis. Gestript van al je werkzaamheden (omdat je gewoon helemaal af bent), sip en alleen (omdat je echt even geen puf hebt om je sociale contacten te onderhouden), en door al je heftige klachten doordrongen van het feit dat er echt iets zal moeten veranderen, word je teruggeworpen op je begin en eindpunt, namelijk je Zelf.

Auto = Zelf
Dat wist ik nog van mijn lessen latijn op het gymnasium ;-).

Autonoom = Zelfstandig, onafhankelijk in oorsprong en functie

Mijn haptotherapeute, die mij begeleidt in dit intense proces, kwam met deze term. Zo autonoom als een eekhoorn. Ik zal hier niet verder over uitweiden… Mijn leven schreeuwt om autonomie. En Goden, wat is dat lastig!
Als zelfstandig ondernemer zonder personeel ben ik beroepsmatig autonoom zou je denken. Als onafhankelijk schrijver ben ik autonoom in mijn werk, als mens ben ik autonoom in mijn denken en voelen…

Eèèh! Wrong answer!

Dat zou ik theoretisch kunnen zijn, ja. Maar ik heb de laatste tijd ontdekt dat niets minder waar is. Ik ben constant met anderen bezig. Niet alleen in de zin van wat zij wel niet van mij denken, maar vooral wat ik moet doen om hun leven beter te maken, hoe ik ze het beste kan helpen, ontlasten, hoe ik aan hun verwachtingen kan voldoen, hoe ik ze zover kan krijgen dat ze mijn boek kopen, mijn opleiding komen doen, etcetera etcetera.

Daarin ben ik tijden voorbij gegaan aan mijn eigen gevoel. Er letterlijk met een grote boog omheen gelopen. Ik heb het gewoonweg niet serieus genomen, aan de kant geschoven.

En op een gegeven moment is het op. En dan mag je de balans gaan opmaken. De winkel is gesloten en je mag echt letterlijk een voor een alle items van je leven in de hand nemen, ze op houdbaarheidsdatum controleren en in kaart brengen wat je nog op de markt wilt brengen en wat uit de mode is.

En dan ontstaat er langzamerhand een gevoel. Het is nieuw, het ligt gevoelig… Maar het voelt goed. Het kriebelt. Het maakt blij. Kan ik? Durf ik? Wil ik echt onafhankelijk zijn in oorsprong en functie? Wil ik die autonome eekhoorn (don’t ask…) zijn?

Ik weet het niet… Ach, fuck it! Ik weet het wel. Natuurlijk wil ik dat. Maarre… ben nog niet helemaal zover. De winkel is nog even gesloten. Maar: I’ll be back!

Jelles BlogPermalink

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *